Artur Stanisław Ludwik Dobiecki – ostatni dziedzic Cianowic

Artur Stanisław Ludwik DobieckiUrodzony 18 września 1884 w Cianowicach, syn Bronisława ( 1840-1890, doktora nauk politycznych, właściciela majątku Cianowice i Objechów w pow. Włoszczowskim) oraz Marii von Graeve (20.01.1856-1915, córki Aleksandra Karola i Emilii z Koczorowskich), brat Alfreda, Cecylii, Marii i Zofii,ziemianin, właściciel Cianowic (powiat olkuski)Biskupic i Miedznego (powiat sieradzki), żonaty z Pią Lasocką z Woronieckich(krewną ojca Jacka Woronieckiego), ojciec Eustachego.Studiował w Ecole des Sciences Politiques w Paryżu, a następnie w uniwersytecie w Heidelber­gu gdzie w 1910 roku otrzymał tytuł doktora nauk politycznych i admi­nistracji za pracę „Organizacja kredytu ziemskiego włościańskiego i jego znaczenie dla stosunków agrarnych w Rosji”. W latach 1910 - 1914 był sędzią okręgowym w Spale koło Krakowa. W roku 1914 został radcą dyrekcji głównej Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. W 1920r. wybrany posłem, a w 1928 z ramieniaBBWR senatorem do Sejmu RP.

 

Zasiadał w Komisji Senackiej Spraw Zagranicznych. Zaliczany do konserwatystów; wraz z Januszem Radziwiłłem był współwłaścicielem „Gazety Konserwatyw­nej" w Warszawie. W wyniku tak zwanej „afery żyrardowskiej", będąc współreprezentantemmniejszość akcjonariuszy tamtejszej fabryki włókienniczej został w sierpniu 1934 roku oskarżony przez sąd klubowy BBWR o zawarcie niekorzystnego dla polskich akcjonariuszy układu z większością akcjonariuszy francu­skich (w majątku Dobieckiego — Biskupicach) celem osiągnięcia osobis­tych korzyści. Wskutek zaciekłych ataków prasy rządowej w styczniu 1934 roku zrzekł się mandatu i wystąpił z klubu BBWR. Zrezygnował też z członkostwa w zarządzie ZPKM. W czerwcu 1936 roku uwolniony od winy przez obywatelski sąd honorowy, w którym superarbitrem był Wacław Szadurski. W roku 1937 Wielki Sąd Obywatelski pod przewod­nictwem księcia Zdzisława Lubomirskiego ostatecznie zrehabilitował wszystkich sygnatariuszy „umowy biskupickiej".

W czasie okupacji niemieckiejwykazał piękną patriotyczną postawę, zaopatrująci goszcząc w majątku Cianowicepartyzantów polskich i pomagając miejscowej ludnościżydowskiej. W 1945 odrzucił propozycjewspółpracy z władzami komunistycznymi iwraz z rodziną wyjechał z Polski. Wstąpił do dywizji generała Stanisława Maczka. Zmarł pod koniec lipca 1948 roku w Paryżu. Rodzina Dobieckich wyjechała następnie do USA.[1]


[1] „Zakon Maltański w Drugiej Rzeczypospolitej 1919-1939” – Tomasz Wojciech Lange, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2000, „Ziemianie polscy XX wieku” – Tadeusz Epsztein, Wydawnictwo DIG, Warszawa 2010